Należące tu owady nie wyrządzają większych szkód w lesie. Ich znaczenie polega na tym, że należy tu szereg gatunków pasożytniczych, regulujących liczebność szkodliwych owadów.

Są to owady wszędobylskie, bardzo zróżnicowane ekologicznie, często wymagające w stadium larwy środowisk płynnych lub półpłynnych.




Larwy można spotkać w: ściółce, pniakach (łowikowate , leniowate, komarnicowate, dziewierkowate, kobylinkowate), w padlinie, w kale zwierząt, w kałużach (komarowate), na grzybach (bedliszkowate), na roślinach : minują liście , zjadają nasiona i owoce, żerują w korze lub drewnie (pryszczarkowate, trawiszkowate, śmietki), pasożytują na ssakach (gzowate, gzikowate), na owadach (rączycowate). Występują też formy drapieżne : bzygowate (mszyce), niektóre ślepaki (ślimaki, larwy owadów, dżdżownice), łowikowate (owady).



Formy dorosłe przebywają na kwiatach, liściach, pniach drzew z wyciekającym sokiem, na glebie, nad zbiornikami wodnymi. Biorą udział w zapylaniu roślin i przenoszeniu wielu chorób. Jedna para błoniastych skrzydeł, druga zredukowana do kolbkowatych tworów - tzw. przezmianek pełniących rolę zmysłu równowagi podczas lotu.
Aparat gębowy liżąco-ssący lub kłująco-ssący. Oczy duże, ciało i głowa pokryte licznymi szczecinkami. Stopy 3-5 - członowe zakończone 2 pazurkami i przylgą. Przeobrażenie zupełne.

Rozmnażanie: jajorodnie, żyworodnie, hermafrodytyzm, pedogeneza, partenogeneza. Larwy beznogie, czasami bezgłowe.
Poczwarki: typu wolnego, zamknięta, a u wyższych muchówek poczwarka wolna zamknięta w bobówce.

Ogółem opisano ok. 100 tys. gatunków, z czego niecałe 10 tys. występuje w Polsce.