Jesienią pokonują prawie 5 tys. kilometrów na trasie z Kanady do Meksyku, na wiosnę wracają z powrotem na północ - to nie opis wakacji Kanadyjczyków, ale migracji motyli monarchów wędrownych (Danaus plexippus na zdjęciu).

Naukowcy odkryli, w jaki sposób motyle przemierzają takie odległości (więcej Wędrówki monarcha >>>) nie gubiąc drogi.

Informację na ten temat podaje serwis internetowy AlphaGalileo.
Fenomen migracji na duże odległości wśród ptaków jest dobrze poznany i opisany przez biologów. Migracja w świecie owadów wciąż jednak kryje wiele zagadek.

U ptaków, szlak migracyjny oznacza podróż "w tę i z powrotem", którą odbywają corocznie, przynajmniej kilka razy w życiu. Dla motyla lot na południe to "podróż życia" - każdy monarcha ma tylko jedną szansę polecieć do Meksyku i powrócić na wiosnę na północ.

Skąd więc owady tak dobrze znają drogę i w jaki sposób potrafią bezbłędnie określić właściwy kierunek? Zajął się tym zespół naukowców, kierowany przez prof. Stevena Repperta z Uniwersytetu Stanu Massachusetts. Biolodzy badali mały mózg i narząd wzroku motyli.

Zegar biologiczny w mózgu motyla jest regulowany przez światło - ono kieruje cyklami metabolicznymi i daje sygnał wzywający do migracji. Teraz badacze odkryli, że zmysł orientacji przestrzennej tych owadów zależy z kolei od percepcji promieni ultrafioletowych. Dowiedli tego, umieszczając motyle w specjalnym "symulatorze lotu". Gdy włączono w nim filtr promieniowania UV, motyle traciły orientację.

Motyle posiadają w oczach specjalne fotoreceptory ultrafioletu, które odpowiadają za poczucie orientacji i kierunku, tłumaczą badacze. - Te swoiste czujniki nawigacyjne są połączone i współdziałają właśnie z "nakręcanym" przez światło zegarem biologicznym w mózgu motyla.

Te dwa współpracujące ze sobą systemy prowadzą więc motyle "prosto do celu", przez tysiące kilometrów w czasie trwającej dwa miesiące wędrówki.

Dokładne wyniki badań zamieszcza pismo "Neuron".

Źródło: onet.pl