Karaluchy, którym uda się dożyć starości, chodzą na trzęsących się nogach. Ich zablokowane stawy wymuszają wolniejszy chód, owad ma też trudności z pokonywaniem nierówności terenu. Wyniki badań oznak starzenia się owadów podaje "New Scientist".

Wcześniej już naukowcy badali stare pszczoły miodne i muszki owocowe. Ostatnio zagadnieniem starzenia się owadów na przykładzie karaluchów zajęli się Angela Ridgel i jej współpracownicy z Case Western Reserve University w Cleveland (USA).

Biolodzy zauważyli, że gdy karaluch z gatunku Blaberus discoidalis osiągnie nobliwy wiek, to po umieszczeniu go w niesprzyjającym środowisku (np. na odkrytym terenie), poświęca około 40 procent mniej czasu na bieganie niż osobniki młodsze.

Badacze umieszczali owady w maleńkim kołowrotku. Stwierdzili, że osobniki dorosłe (mające co najmniej 60 tygodni) stawiały w jednej sekundzie około połowy liczby kroków, jaką wykonały osobniki tygodniowe.

Co więcej, owady starsze często potykały się - ich przednia para odnóży zaczepiała o drugą parę. "Zdarza się to co kilka kroków i bardzo je spowalnia" - opowiada Ridgel. Jak wyjaśnia, przyczyna potykania jest związana z wiekiem utratą giętkości owadzich stawów.

Stare karaluchy gorzej wspinały się też na nachyloną pod kątem 45 stopni powierzchnię. Wszystkie młode radziły sobie z tym zadaniem doskonale, tymczasem 58 procent starszych miało co najmniej jedną nieudaną próbę wspinaczki.