Naukowcy z Australian National University w Canberrze dowiedli, że w przyrodzie można jednak mieć coś za darmo. Australijski storczyk Chiloglottis trapeziformis wytwarza feromony identyczne z zapachem osich dam. Uwiedzione ponętnym zapachem samce os z gatunku Neozeleboria cryptoides, śpiesznie przylatują do kwiatka i zapylają go sądząc, że właśnie mają randkę z samiczką. Takie podstępne zachowania storczyków są już znane, ale żaden gatunek nie posunął się jeszcze do tego, by nie dać owadowi nic w zamian. Zazwyczaj nagrodą jest porcja smacznego nektaru. Dlaczego więc akurat osy tego gatunku tak bardzo dają się wykorzystać? Feromon wydzielany przez nieuczciwy storczyk nazwano "chiloglottonem". Inne storczyki zapylane przez owady mają w swoim uwodzicielskim repertuarze mieszankę rozmaitych składników wabiących. Chiloglottis trapeziformis produkuje tylko "chiloglotton". Ta minimalistyczna strategia jest jednak opłacalna: takim intensywnym perfumom samce os nie potrafią się oprzeć.

Są osy, które nigdy nie dadzą się omamić pięknemu kwiatkowi, ale za to dają się wykorzystać pasożytom. Dla osy z gatunku Leptopilina boulardi, larwy muszki owocowej (Drosophila melanogaster) są żywym inkubatorem. Owad przez większość życia pracowicie składa do nich własne jaja - po jednym do każdej. Zazwyczaj osy omijają porażone wcześniej larwy. Naukowcy z Université Claude Bernard w Lyonie zaobserwowali, że gdy brakuje larw do zaatakowania, osy zaczynają składać jaja nawet tam, gdzie już rośnie potomstwo ich lub innej osy. Wydawałoby się to całkiem naturalną reakcją - próbą ucieczki osy przed wyginięciem. Okazuje się jednak, że to nie owad podejmuje zbawienne decyzje, ale zamieszkujący go mikropasożyt. Według naukowców może to być wirus. Przeprowadzili oni badania, z których niezbicie wynika, iż intruz potrafi sterować pasożytniczym zachowaniem osy. Podstępnie zmienia jej zachowanie, by zwiększyć swoja szansę na zainfekowanie większej liczby jaj. Zadanie ma znacznie ułatwione, jeśli kilka znajduje się w tej samej larwie.