(Scolytidae, Coleoptera)

Roi się w czerwcu i lipcu, zasiedla przede wszystkim stare, już osłabione brzozy. Samica drąży pod korą 10-centymetrowy chodnik, naruszający dość głęboko biel. Jego początek jest zwykle hakowato wygięty. Dodatkowo z żerowiska wybiega kilka tzw. otworów wentylacyjnych o znacznej średnicy, ułożonych dość regularnie nad chodnikiem macierzystym i zdradzających jego przebieg pod korą. Liczne faliste chodniki larwalne są ułożone gęsto obok siebie i osiągają do 25 cm długości. Na końcu mają kolebki poczwarkowe zagłębione w korze; z nich młody chrząszcz wygryza się na zewnątrz. Generacja pojedyncza.

Brzozy osłabione wielokrotnym żerowaniem larw i chrząszczy mogą usychać.