(Lepidoptera, Lymantriidae)

Motyl ten występuje w lasach iglastych i mieszanych, często masowo. Roi się w lipcu i sierpniu, najczęściej w godzinach popołudniowych. W ciągu dnia motyle siedzą nieruchomo na pniach drzew. Samica składa jaja w płytkowatych skupieniach w pęknięciach kory i między jej łuskami najczęściej na drzewach o grubej korze. Osiem miesięcy później, w kwietniu i maju następnego roku, wylęgają się gąsieniczki, które przez następne pięć dni zwykle pozostają skupione w miejscu wylęgu. Skupiska siedzących w ten sposób gąsieniczek nazywa się lusterkami. Następnie udają się one na żer w korony drzew. Niepokojone lub nie mające dość pokarmu młode gąsieniczki na pasmach przędzy opuszczają się z koron, przy czym często porywa je wiatr i przenosi nawet na znaczną odległość. W trakcie lotu gęste włoski gąsieniczki układają się w skośną płaszczyznę nośną. Gąsienice mniszki zgryzają igły i liście prawie wszystkich drzew iglastych i liściastych, preferując świerk i sosnę. Zerują dość rozrzutnie, a nie zużyte części igieł opadają na ziemię. Po trwającym ok. 2 miesięcy okresie żerowania w czerwcu i lipcu dochodzi do przepoczwarczenia. Poczwarka spoczywa 2-3 tygodnie w szparach kory lub w rozwidleniach gałęzi, przyczepiona do podłoża pojedynczymi nićmi przędzy, po czym lęgną się motyle. Generacja roczna.

Zimuje gąsieniczka w jaju. Większość drzewostanów świerkowych dotkniętych gołożerami spowodowanymi przez gąsienice mniszki zamiera. Gradacje brudnicy często bez udziału człowieka zanikają po paru latach trwania, przede wszystkim z przyczyny krysztalicy, wirusowej choroby gąsienic, oraz innych czynników ograniczających jej populację, warunków środowiskowych, wrogów naturalnych.

Zarażone krysztalicą gąsienice wędrują na żer w korony drzew, gdzie jednak tracą chęć do żerowania i masowo giną.

Zwalczanie: pierścienie lepowe, insektycydy kontaktowe oraz preparaty bakteryjne.