(Cerambycidae, Coleoptera)

Chrząszcze roją się od lipca do września w godzinach popołudniowych; można je spotkać siedzące w słońcu na topolach, rzadko na wierzbach, gdzie wygryzają duże żerowiska o postrzępionych brzegach. Ogryzają teź korę młodych pędów. Chętnie zasiedlają osiki i topole czarne. W dolnej części (głównie na szyi korzeniowej) zdrowych, o gładkiej korze pni topól i wierzb w wieku 5-20 lat samica przygotowuje szczeliny w korze, gdzie składa jaja zimujące. Larwy najpierw wygryzają nieregularne placowate żerowiska pod korą, a następnie drążą pionowe chodniki w drewnie. Poza żerowisko zostają wyrzucone brązowo żółte, luźne wiórki. Larwa żywi się głównie soczystą tkanką kallusową, wytwarzaną przez drzewo na brzegach źerowiska. Odziomkowe części pni, gdzie żerują larwy, zazwyczaj twardnieją. Przepoczwarezenie następuje w drewnie; poczwarka z głową skierowaną w dół leży przy końcu biegnącego ku górze chodnika. Młody chrząszcz opuszcza żerowisko zaokrąglonym otworem wylotowym w lipcu 3. lub 4. roku kalendarzowego od początku rozwoju. Generacja dwu- lub trzyletnia.

Żer larw zabija młode pnie lub pędy i osłabia technicznie starsze.