(Cerambycidae, Coleoptera)

Chrząszcz wybiera otwarte, słoneczne miejsca, lata od maja do lipca włącznie. Żyje na osice i innych topolach, rzadko na wierzbach. Zwykle zasiedla zdrowe gałęzie o grubości jednego lub dwóch centymetrów lub 2-6-letnie pnie. Samica składa jaja pojedynczo w podkowiaste nacięcia kory zwykle zeszłorocznych pędów. Tkanka; jaką drzewo wytwarza w takich miejscach nagryzień, stanowi pokarm dla lęgnącej się larwy. Żeruje ona początkowo pod korą, wygryzając okrężny chodnik w pędzie, a potem wgryza się do części rdzeniowej, gdzie drąży wstępujący chodnik, na którego końcu przepoczwarcza się. Na osikach (wierzbach tylko wyjątkowo) w miejscach żerowania larwy powstaje galasowate wrzecionowate nabrzmienie. Okrągły otwór na tym guzie świadczy o tym, że młody chrząszcz opuścił żerowisko. Generacja dwuletnia.

Pędy zaatakowanych drzew, zwłaszcza cieńsze, łatwo się łamią.