Analiza zachowań rozrodczych owada spokrewnionego z patyczakami dostarcza nowych wskazówek dotyczących procesu powstawania gatunków. Owadem tym jest Timema cristinae, z rzędu straszyków. Osobniki tego zamieszkującego Kalifornię gatunku, maskują się przed polującymi na nie ptakami i jaszczurkami, udając fragment rośliny na której żyją. Różnią się od patyczaków tym, że naśladują raczej liście a nie gałązki. Opisywane w bieżącym numerze Nature owady zasiedlają dwa gatunki roślin. Aby upodobnić się do ich liści, wytworzyły więc dwa typy wzoru maskującego: paskowane egzemplarze znajduje się częściej na Adenostoma fasciculatum, krzewie z rodziny różowatych, osobniki bez pasków pojawiają się zaś liczniej na Ceanothus spinosus, krzewie z rodziny szakłakowatych. Żądni wiedzy badacze zebrali setki owadów z ich macierzystych roślin, oznaczając ich pochodzenie. Podczas obserwacji owadzich zalotów zauważyli, że osobniki zebrane z tego samego gatunku roślin krzyżują się między sobą znacznie chętniej, niż z osobnikami pochodzącymi z drugiego typu roślin. Dzieje się tak, pomimo, że należą one ciągle do tego samego gatunku i bez najmniejszego kłopotu wytwarzają płodne potomstwo. Badacze spekulują, że coś - może zapach, rozmiar, lub jakaś szczególna, niewidoczna gołym okiem cecha powstała na skutek dostosowania się do określonego gatunku roślin zniechęca osobniki żyjące na drugim gatunku. Tak więc, dzięki zróżnicowaniu żywicieli, powoli z jednego owadziego gatunku powstają dwa nowe. Analiza DNA Timema cristinae potwierdziła, że podobne procesy różnicowania za względu na różnice w zajmowanych przez owady środowisku zachodziły też w przeszłości. Tak więc hipoteza, że za początkowy etap różnicowania gatunku mogą odpowiadać różnice w zajmowanym przezeń środowisku zyskała potwierdzenie.