Friday, 10 lutego 2012 r. , ::  Strona główna    Mapa serwisu    Info    Kontakt     ::  
  :: Artykuły :: Ciekawostki :: Klucze :: Galeria zdjęć :: Sondy :: Linki :: Księga gości :: Forum :: Gadżety

Tu jesteś:  Strona główna >> Artykuły >> 6 nóg >> Ekologia owadów >> Patogeny i entomofagi >>

 



atogeny: grzyby


Choroby wywoływane przez grzyby, mikozy, znane są od dawna, ponieważ powodowały szkody w pszczelarstwie oraz hodowli jedwabników.
Grzyby pasożytujące na owadach dzieli się na obligatoryjne, fakultatywne oraz potencjalne.

Pasożyty obligatoryjne przechodzą pełny rozwój w żywym organizmie gospodarza, nie są zdolne do rozwoju poza nim. Należą tu gatunki zaliczane do pragrzybów (Archimycetes), niektóre owadomórki (Entomophthoraceae), jak Massospora ssp., Strongwellsea spp.

Pasożyty fakultatywne pasożytują na żywych organizmach, ale na martwych są saprofitami. Należy tu większość grzybów pasożytujących na owadach.
Pasożyty potencjalne są saprofitami, które w szczególnych tylko przypadkach mogą powodować choroby.

Infekcja owadów możliwa jest dzieki produkowaniu przez zarodniki enzymu, tzw chitazy, która rozpuszcza chitynę.

Grzyby infekujące owady należą do wielu grup systematycznych, najwięcej do klasy Zygomycetes, rzędu Entomophtorales, rodziny Entomophtoraceae. W rodzinie tej wyrózniono 8 rodzajów ze 150 gatunkami. Najważniejsze gatunki to jednak workowce - Ascomycetes, z rzędu Hypocreales, rodziny Cordicipitaceae oraz z klasy Deuteromycetes, sekcji Sympodulosporae i z sekcji Phialosporae. Wsród nich znajdują się nastepujące gatunki:
  • Owadomórek sosnowy Enomaphthora (=Empusa) aulicae. Występuje masowo na gąsienicach strzygoni sosnówki w kulminacji gradacji. Strzępki wkrótce po zainfekowaniu wypełniają całe ciało gąsienicy powodując jej śmierć. Następnie rozwija się grzybnia, która przerasta oskórek i tworzy trzonki konidialne i zarodniki.
    Porażone gąsienice masowo wędrują w górę koron tam łączą się w kłęby, wiotczeją i zwisają przyczepione do podłoża parą nóg odwłokowych. Grzyb ten wielokrotnie doprowadził do załamania gradacji m. in. na dużych obszarach Puszczy Noteckiej, Borów Tucholskich.
  • Kłębczak biały Beaveria bassiana wywołuje chorobę zwaną "białą muskadryną" na którą chorują m.in. gąsienice brudnicy mniszki, strzygoni chojnówki, poprocha cetyniaka, larwy szeliniaka sosnowca, kornikowatych, rozwałka korowca, ale również błonkoskrzydłych i biegaczowatych. Mikoza rozwija się przez 3-7 dni, po czym martwe ciało pokrywa się białym, mączastym nalotem (zarodnikowanie konidialne).
  • Kłębczak różowy Beaveria tenella poraża pędraki i inne stadia żukowatych wywołując "muskadrynę chrabąszczy". Przebieg choby jest podobny jak u poprzedniego gatunku.
  • Metarhizium anisopliae. Oligofag, powoduje "zieloną muskadrynę" m. in. u żukowatych, kornikowatych, poprocha cetyniaka, zawisaka borowca. Rozwój choroby trwa 7-10 dni, ciało pokrywa najpierw biały, w końcu ciemnozielony nalot.
  • Paecilomyces fumoso-roseus. Wyołuje muskadrynę u gąsienic i poczwarek wielu motyli, wytwarza różowy nalot.
---
./Redan
Utworzono: 2002-08-12, ostatnia modyfikacja: 2002-09-12, 27087 odsłon.



Poleć stronę
e-mail nadawcy:
e-mail adresata:




Wyszukiwanie
Szukana fraza:

Więcej >>>

Głosowanie
Czy planując wakacyjne wojaże bierzesz pod uwagę swoje zainteresowania owadami?

tak
nie
Top 10
Owady eusocjalne ...>>>
Jak hodować patyczaki? ...>>>
Anatomia ...>>>
Chrząszcze Coleoptera ...>>>
Owady chronione - rozporządzenie ...>>>
Morfologia ...>>>
Znaczenie owadów ...>>>
Układ systematyczny owadów - przykład 1 ...>>>
Turkuć podjadek Gryllotalpa gryllotalpa ...>>>
Trichopteron ...>>>


Lista artykułów:
Pokaż:

Wydruk
Wersja do druku





Powrót