W pewnym sensie wirusów nie można traktować jak organizmy żywe, ponieważ są one niezdolnymi do samodzielnego rozwoju i rozmnażania cząstkami materiału genetycznego (DNA lub RNA) otoczonymi ochronną otoczką białkową. Wnikają one do komórek zwierzęcych, roślinnych i są tam powielane.
Znanych jest ponad 300 wirusów atakujących owady, głównie stadia larwalne. Najwięcej wirusów wykryto u motyli.
Większość wirusów atakujących owady tworzy krystaliczne otoczki w kształcie wielościanów lub granul. Są one bardzo odporne na działanie rozopuszczalników organicznych oraz kwasów, a ich wielkośc waha się od 0,2 do 15 mikronów.
Choroby wywołane przez wirusy to wirozy, z tym, że jeżeli sprawcą jest wirus tworzący otoczki to chorobę taką nazywa się krysztalicą lub poliefrozą.
Owady porażone krysztalicą początkowo charakteryzują wzmożona ruchliwość, później przestają się poruszać i pobierać pokarm. Ciało blednie, gąsienice wiotczeją, a wnętrze jamy ciała wypełnia mleczna ciecz o słodkawej woni. Martwe owady ciemnieją, wysychają, a ich wnętrze wypełnia się kryształami lub granulami.
Najbardziej znane wirusy to:

• Borrelinavirus (=Baculovirus) efficiens, wywołuje krysztalicę u gąsienic brudnicy mniszki
• Borrelinavirus reprimens, wywołuje krysztalicę u gąsienic brudnicy nieparki
• Borrelinavirus diprionis, wywołuje krysztalicę u larw borecznika rudego
• Bergoldiavirus calypta u gąsienic wyłogówki jedlineczki
• Smithiavirus pudibundae u gąsienic szczotecznicy szarawki